Matka Kurwa Polka

ODWALCIE SIĘ OD LGBT!

26 kwietnia, 2020 Brak komentarzy

ODWALCIE SIĘ OD LGBT!!! Innymi słowy: dajcie ludziom żyć jak chcą! Mówię tak ogólnie, do wszystkich. Ale do homofobów przede wszystkim. Bo jak można się wyżywać na mniejszościach za to, że co innego ich podnieca? Jak można wmawiać gejom lub osobom transpłciowym, że są zboczeni i nienormalni, skoro zboczeństwo polega na odchyleniu od normy i ciągłym skupieniu na zaspokajaniu własnych potrzeb seksualanych, zapominając o innych ludzkich potrzebach, a nie na tym, że się podniecamy tą samą płcią, lub czujemy, że mamy inną płeć? No błagam, dokopcie się do własnych mózgów i używajcie ich!!! (…)

Dziennik pandemiczny, O smutku

36 dzień – od dziś obowiązkowe maski

16 kwietnia, 2020 Brak komentarzy

Oczywiście, że wyjdę z dzieciakami. One potrzebują spaceru bardziej niż psy. A moi sąsiedzi pod nami jeszcze bardziej. Dopytują się w smsach, czy hoduję dzieci na cyrkowców. Oraz informują, że wiedzą, że nie radzę sobie z wychowaniem dzieci, więc chętnie wezwą pomoc społeczną. Miło, że tak się o mnie troszczą, mimo że sami nie mają dzieci. Milusio (…)

Miłość, O smutku

Nigdzie indziej nie mam znaczenia

3 kwietnia, 2020 Brak komentarzy

Gdy myślę, co teraz robisz. I o tym, gdzie teraz jesteś. O tym jak dotykasz/przytulasz/głaszczesz. O tym, o czym rozmawiasz/o co pytasz/co planujesz. O czym myślisz i co czujesz gdy patrzysz na/jesteś w. Niej/Nią/z Nią/Ją. (…)

O smutku

Obłąkana tęsknota

23 marca, 2020 Brak komentarzy

Zaklepywałaś swoją tęsknotę, póki miałaś siły i sposobność, pracą, siłownią, bieganiem, imprezami, filmami, książkami, podróżami. Ale w końcu, gdy zostajesz sama ze sobą, wypływa ona z Ciebie z nadmiarem łez, ściśniętych w niemieszczącej ich ilości, i obolałej od ich nadmiaru, głowy. (…)

Miłość, O smutku

Po co mi Twój zapach?

21 lutego, 2020 Brak komentarzy

Po co mi Twój zapach? Skoro cały czas go czuję. Po co mi Twój dotyk? Skoro Twoje ręce parzą nadal moje ciało. Po co mi Twój głos? Skoro Ciebie nadal słyszę. Po co Ciebie wołam? Skoro ciągle Ciebie widzę.

Photo by Julia Caesar on Unsplash

O smutku

Brakuje mi

20 lutego, 2020 2 komentarze

Brakuje mi tych miejsc, do których nie dotarliśmy. Smaku lodów, których nie zjedliśmy razem. Imprez, na które nie chciałeś pójść (…)

Miłość, O smutku

Kiedy KTOŚ nie chce żyć Z TOBĄ długo i szczęśliwie

13 lutego, 2020 Brak komentarzy

I nadszedł ten moment. Koniec Świata. (Mojego.) W którym ON powiedział, że nie powinniśmy się już kontaktować, bo on widzi, że ja za dużo chcę… Tak, bo ja chciałam nie tylko zaangażowania i intymności, którą mi zapewniał, ale też poczucia bezpieczeństwa i czegoś, czego dać mi akurat już nie chciał. WIERNOŚCI… Bo taka ze mnie roszczeniowa kobieta, no… (…)

O smutku

Połamana historia

21 stycznia, 2020 Brak komentarzy

Spod połamanych paznokci wylewają się żyłami moje połamane słowa prosto z połamanego serca. Nigdy ich nie usłyszysz. Bo nigdy ich nie chciałeś poznać. Więc pozostaje mi zapisać tę połamaną historię żyjącą we mnie krzykiem, którym nie chcę straszyć ptaków, dlatego jej nikomu nie opowiadam. Tylko zapisuję tę naszą bajkę, w której nie chciałeś grać roli. Tak by móc ją przeczytać kiedyś naszym niepoczętym dzieciom, których nie chciałeś mieć ze mną. Tak by to czego nie było, pozostało chociaż na papierze… Który w odróżnieniu od ciebie chętnie chłonie to co mu daję: tusz mojego pióra, i tusz moich rzęs.

Photo by Neven Krcmarek on Unsplash

O smutku

SŁOWA NA WIATR

17 stycznia, 2020 Brak komentarzy

Gdy on rzuci jedno słowo na wiatr patrząc w Twoją stronę, oprzesz się o nie. Zarzucisz go w zamian swoimi słowami, nie zważając na ich ciężar. Omdlejesz na koniec z wysiłku werbalizacji twoich smutnych opowieści, przekonana, że on chce ciebie wspierać. I kochać (…)

O smutku

Życzę Ci…

1 stycznia, 2020 Brak komentarzy

Żeby nikt nie zrobił Tobie tak dobrego loda. Nikt tak dobrze nie wiedział, co chcesz powiedzieć, gdy milczysz. Nikt nie chciał Ciebie tak mocno. Nikt nie przyjechał w nocy pocieszyć Cię, gdy napiszesz, że zdechł Twój pies. I nikt nie był w stanie zerwać się z pracy, żeby z Tobą wyskoczyć na kawę, gdy akurat znalazłeś na to czas. (…)