Chodzę po markecie z najmłodszą.
– „Mamo, mogę to?!”
Kto tak naprawdę robi moje zakupy?
Nie lubię rzeczywistości ;)
Zawsze ogarnia mnie to samo uczucie przeogromnego zdziwienia, gdy używam lakieru do włosów, a zamiast niego z podłużnej butelki wylatuje odświeżacz powietrza.
Przykazy, nakazy
Ponad rok temu kupiłam córce okulary. Musiała je nosić do oglądania telewizji i czytania książek. Niedawno byłam z nią na ponownej kontroli u okulisty, gdzie stwierdzono, że już nie musi w ogóle nosić okularów, bo jej wzrok się poprawił. I wtedy mała mnie zagadała:
Na Czarny Piątek…
Najgorsze jest, gdy Ktoś, kogo kochasz najbardziej, komu ufasz, i komu zawierzasz swoje życie, skazuje Ciebie na życie w najgorszym smutku, wyrzutach sumienia, przymusza do rzeczy, których nie chcesz, które sprawiają Tobie ból, nie współgrają z Twoimi chęciami, marzeniami, i Twoim sumieniem.
Najsmutniejsze jest odejście MAMY…
Gdy odchodzi Matka, odchodzi też sens życia… Matka, cokolwiek zrobi, cokolwiek powie – zawsze jest dla nas NAJUKOCHAŃSZA.
Niewinność
Odbieram córkę z przedszkola. W szatni mała stwierdza, że musi jeszcze zrobić jeszcze siku. Idę z nią do łazienki, a do toalety obok wchodzi jej kolega. Oboje sikają, gdy kolega postanawia zagadać: „Klara, lubisz mnie?”.
Faceci…
Nieważne w sumie, że nigdy nas nie słuchacie. Że nie rozumiecie, czemu raz płaczemy, a raz się śmiejemy. Że gadacie ciągle o samochodach/motorach/rowerach, jakby to miało tak wielkie znaczenie jak mają chociażby rodzaje diet, albo kosmetyków, czy też chorób, na czym my akurat się znamy 😜 (…)
Kobiety…
Czasem ich nie znosicie. Bo wiercą się nieustannie. Ciągle czegoś szukają i ciągle im czegoś brak. Wiecznie za czymś tęsknią, do czegoś dążą, nawet kiedy nie wiedzą do czego. Nigdy im dość, nigdy im nie jest wystarczająco dobrze. Na dodatek za dużo mówią, i zmieniają treść swoich przekazów z dnia na dzień. Nie nadążacie za ich pogonią myśli i słów.
Wyprana z sił i rozumu ;)
Znacie pewnie ten poziom wyprania mózgu, i wyżętych sił, gdy nie wiecie za bardzo co robicie, ale robicie to dalej, żeby nie paść już całkiem i nie móc się podnieść.
Oczy
„Chciałabym zapomnieć, że potrzebuję miłości. Że mam potrzebę akceptacji, przyklasku, przytrzymania mnie za rękę, gdy tracę równowagę, i gdy zastanawiam się którą drogą iść, żeby gdzieś dojść. I żebym umiała sama sobie zapewnić tę pewność siebie, której zawsze szukam w kimś innym. Ale nie umiem.